SVO 2 deelt de punten


Zaterdag, een dag waarop er vroeger gewerkt werd. Wat is er van deze prachtige dag overgebleven. Generaties lang hebben mensen ervoor gestreden om deze dag extra toe te mogen voegen aan het weekend. Op deze zaterdag zoeken mensen vertier. De een zal zoeken naar geluk en vreugde de ander zoekt een uitlaatklep om zich op te laden voor een nieuwe week. Toch vraag ik mij soms af als de oudere generaties dit voor ogen hadden als het gaat om een extra vrije dag…

Als neutrale toeschouwer zoek je naar plezier en het idee om te winnen. Vaak speelde het kostbare voorwerp een moeilijk weerstand. Waardoor het onbedoeld wel eens de verkeerde kant leek op te gaan. Zo belande de bal vaak in een ruimte waar nog iemand moest komen of juist net vandaan kwam. Waardoor de desbetreffende ploeg weer moest rennen, glijden of sprinten om het voorwerp weer te veroveren. Heel soms verliep het spel zo dat er kansen ontstonden. Dan kon een van de aanvallers een poging wagen om tot een doelpunt te komen. De schrik of de tegenstander stonden dan in de weg. Daarnaast waren beide ploegen voorzien van een uitstekende keeper. Die ervoor zorgde dat de kansen niet werden omgezet in doelpunten. Zo doende eindigde deze pot in een gelijke stand van 1 tegen 1. Omdat je soms ook wel eens met je voet net naast het ronde voorwerp zit.

U leest het goed, het draait hier om plezier. Dat plezier zit hem in de samenwerking, de erkenning en vooral in het samen zijn.Als de man midden op het veld voor de laatste keer fluit is het spel voor goed geschiedenis maar dan begint het spelplezier pas echt. Er wordt gebaald van de gemiste kansen, en wordt geproost op de goede samenwerking en het overgebleven punt wordt snel geaccepteerd. Vervolgens wordt de reis ingezet naar het pittoreske Onderdendam waar het in het dorpshuis wordt voorzien van een hapje en een drankje. Waarna iedereen zijns weegs gaat. De een gaat op visite bij de ander of keert huiswaarts om voldaan te vertellen dat het weer een geslaagde middag is geweest. Waarbij er werd gelachen, doelpunten werden gevierd en vooral werd geproost op het weekend omdat de week nu echt afgelopen was.

Als ik de terugtocht met de jarige voorzitter inzet richting het buurdorp Warffum wacht ons een lange avond. Waarbij herinneringen van de afgelopen 37 jaar worden opgehaald. Waar mij de levenslessen nog een keer worden meegegeven zodat ik genoeg bagage heb om goede keuzes te maken in de toekomst. Waarna we vervolgens zittend bij het vuur het licht doven en met een voldaan gevoel de ogen sluiten omdat we ons opladen voor een nieuwe week.